โอเรกุรัม

สำนักโหรไทยเล่าต่อกันว่า นี่เป็นศาสตร์เสี่ยงทายของชาวยิปซี ที่ถูกถ่ายทอดเป็นภาษาอังกฤษ แล้วจึงแปลเป็นไทย แล้วพิมพ์รวมในกลุ่ม ตำราพรหมชาติ ซึ่งเป็นชุดตำราโหราบ้านที่รวบรวมวิชาหลายสำนัก

ตำราพรหมชาติมีฉบับพิมพ์มาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ ๕ โรงพิมพ์พานิชศุภผลมีฉบับก่อน พ.ศ. ๒๔๕๕ โดยไม่ปรากฏผู้รวบรวมชัด ต่อมาฉบับที่แพร่หลายตามบ้าน ได้แก่ สำนัก ลูก ส. ธรรมภักดี (ฉบับหลวง) อาจารย์เทพย์ สาริกบุตร และสำนักอื่นราว พ.ศ. ๒๕๐๐–๒๕๑๕ บทโอเรกุรัมมักถูกรวมอยู่ในเล่มเหล่านี้ ไม่ใช่สมุดข่อยราชสำนักโบราณแยกเล่ม

การดูพรหมชาติโดยรวมได้รับการขึ้นทะเบียนมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม พ.ศ. ๒๕๕๖ แต่การขึ้นทะเบียนนั้นหมายถึงศาสตร์ดูชะตาตามอายุและนักษัตร ไม่ได้หมายความว่าโอเรกุรัมเป็นคัมภีร์อียิปต์แท้

วิธีแบบไทยมีโครงคงที่ คือเลือกจาก ๓๒ คำถาม ตั้งจิตอธิษฐาน ขีด ๕ แถวโดยไม่นับ คู่เป็น O คี่เป็น X แล้วนำรหัสห้าช่องไปเปิดคำตอบตามอักษร รวม ๓๒ × ๓๒ = ๑,๐๒๔ คำพยากรณ์

โครง ๓๒ คำถามแบบเดียวกันปรากฏในหนังสืออังกฤษชื่อ The Book of Fate หรือ Napoleon's Oraculum พิมพ์ที่ลอนดอนวันที่ ๔ กรกฎาคม ค.ศ. ๑๘๒๒ โดยผู้ใช้นาม Herman Kirchenhoffer

ตำนานบนหน้าปกเล่าว่า ปี ๑๘๐๑ นาย M. Sonnini พบม้วนกระดาษในสุสานหลวงใกล้ Mount Libycus ณ อียิปต์ตอนบน นโปเลียนให้แปลเป็นเยอรมันแล้วเก็บไว้ในตู้ส่วนตัว ปรึกษาก่อนศึกสำคัญ หลังพ่ายที่ไลพ์ซิช ปี ๑๘๑๓ ตำราตกเป็นของนายทหารปรัสเซีย แล้วจึงถูกแปลเป็นอังกฤษ

นักประวัติศาสตร์วรรณกรรมเรียกเล่มนี้ว่า innocent hoax ตั้งแต่ปี ๑๘๒๓ ไม่มีหลักฐานว่ามีคนชื่อ Kirchenhoffer ตามบรรดาศักดิ์ที่อ้าง นามนี้ถูกโยงกับวิลเลียม เฮนรี ไอร์แลนด์ ผู้เคยปลอมเอกสารเชกสเปียร์ อักษรภาพในตารางไม่ใช่ไฮเอโรกลิฟอียิปต์แท้ แต่เป็นสัญลักษณ์ฟรีเมสันที่วาดมือ ปี ๑๘๐๑ ยุโรปยังถอดอักษรอียิปต์ไม่เป็น เพราะหินโรเซตตาถอดได้ราวทศวรรษ ๑๘๒๐ ชาร์ล ซอนนินีมีตัวตนจริงในฐานะนักธรรมชาติวิทยา แต่ไม่มีหลักฐานว่าเขาขุดพบตำราเสี่ยงทายแบบนี้

แม้ต้นทางจะเป็นตำนานการตลาด เล่มนี้ก็ขายดีมาก มีพิมพ์ซ้ำกว่าสิบครั้งก่อนปี ๑๘๔๐ และแพร่ไปสหรัฐอเมริกาในชื่อ Napoleon's Book of Fate